📖 Περίπου 30“
Ξημερώνει η μέρα που για αρκετούς συνανθρώπους μας, το ημερολόγιο τη δείχνει κάθε μέρα και στιγμή, γιατί ο χρόνος σταμάτησε σε αυτήν…
Σε εκείνη στιγμή της γνωμάτευσης…
Δηλαδή στη μέρα και στη στιγμή…
Παγκόσμια μέρα κατά του καρκίνου και όντως…
Μακάρι να ήταν ένα ζώδιο και τίποτα παραπάνω…
Να ήταν μια ασθένεια που να είχε θεραπευτεί και μακάρι κάποια στιγμή να γίνει αυτό…
Δεν είναι τα πολλά ή τα συγκινητικά λόγια που θα κάνουν τη διαφορά…
Είναι η εν-συναίσθηση!
Ένα σπανιότατο προσόν που μαζί τους φέρνουν πολύ λίγοι άνθρωποι…
Το να υποφέρει κανείς, όπως υποφέρει ο συνάνθρωπος που κουβαλά το πρόβλημα, ένα πρόβλημα σαν και αυτό…
Η ύπαρξη τέτοιων συνανθρώπων, είναι μια γιατρειά, μια παρηγοριά για τους πάσχοντες…
Για τους οποίους, με κάθε τρόπο ο καθένας οφείλει να είναι στο πλευρό τους…
Γιατί ένα τέτοιο κακό σαν και αυτό, δεν ξέρει από διακρίσεις…
