Ανάγνωση: Περίπου 90“
Είναι ο εκ των ολίγων και εκλεκτών, που έχουν τον τίτλο του Παγκόσμιου Έλληνα!
Το άκουσμα της μοναδικής του φωνής, ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπων ανά την Οικουμένη και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, γιατί αυτή η φωνή, είχε δημιουργήσει νέους μουσικούς ορίζοντες, γιατί «μιλούσαν» στις καρδιές και στις ψυχές, όλων αυτών…
Κάποτε, μια Αιγύπτια θαυμάστρια του είχε γράψει…
«Όταν γεννήθηκε, Ο Θεός έστειλε έναν Άγγελο, για να τον φιλήσει στο στόμα, για να του δώσει μιαν τόσο Αγγελική φωνή»…
Αλλά και εγώ, ο υπογράφων, κάποτε είχα… τολμήσει να συμπληρώσω κάτι που έγραψε ο Νίτσε…
«Χωρίς μουσική, ο κόσμος θα ήταν λάθος»…
Και εγώ συμπλήρωσα πάνω σε μιαν πλακέτα που παρέδωσα στο Μουσείο του…
«Χωρίς τον Ντέμη, η μουσική θα ήταν λάθος»!
*Το κείμενο συνεχίζεται κάτω από την ακόλουθη φωτογραφία…
Ντέμης Ρούσσος λοιπόν!
Ο Παγκόσμιος Έλληνας, του οποίου οι ανά την Οικουμένη θαυμαστές, στου γλαυκού το γειτόνεμα, μοιάζουν σαν κόκκοι άμμου και αυτή η παρομοίωση τους αρέσει τόσο πολύ…
Γιατί είναι ο αγαπημένος μας Ντέμης!
Γενέθλιος ημέρα η σημερινή για τον Παγκόσμιο Έλληνα, που ξεκίνησε από τη Φωκίωνος Νέγρη εκεί στην Κυψέλη, σαν συγκρότημα «We Five», έπειτα σαν «Aphrodite Child», εκεί όπου συνάντησε τον άλλον Παγκόσμιο Έλληνα, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και μετά, άνοιξε τα μουσικά φτερά του, με ορμητήριο τη Γαλλία, για να φθάσει η φωνή του στα πέρατα της Οικουμένης και να «απλώσει», μέσω αυτής, τη γαλανόλευκη πιο πλατιά, ακόμα και από όλους τους ωκεανούς!
*Το κείμενο συνεχίζεται κάτω από την ακόλουθη φωτογραφία…
Σήμερα, συμπληρώνονται 77 χρόνια από τη μέρα που γεννήθηκε ο Παγκόσμιος Έλληνας…
Δυο φορές ο υπογράφων, είχε την τιμή, να διοργανώσει τα γενέθλια του Ντέμη Ρούσσου, στο Νάικαρκ της Ολλανδίας και η κεντρική φωτογραφία του κειμένου, είναι από τη δεύτερη φορά!
Μπορεί να έφυγε από κοντά μας, στις 25 Ιανουαρίου του 2015…
Όμως οι εκατομμυρίων θαυμαστές του, αξιοθαύμαστα «πεισματάρηδες», αρνούνται κατηγορηματικά να τον αφήσουν να φύγει από τις ψυχές τους και σήμερα, γιορτάζουν τα γενέθλια του, απευθυνόμενοι προς τον ίδιο, κοιτώντας προς τα Επουράνια…
Εκεί όπου Ο Παντοδύναμος, τον έχει κοντά του για να απολαύσει Ο Ίδιος το δημιούργημα του…
Forever and Ever… From souvenirs to souvenirs… When I`m a kid… Goodbye my love… Lovely lady of Arcadia… My reason… Mourir aupres de mon amour… My friend the wind… Rain and tears… Marie Jolie… Loin des yeux loin du coeur…
Αυτά και πόσα άλλα τραγούδια που ακούστηκαν παντού, θα μπορούσε να θυμηθεί ένα μυαλό…
Ας τον απολαύσει όποιος θέλει, πιο κάτω…
