Ανάγνωση: Περίπου 50“
Βέβαια οι πρόσφατοι ΑΜΚΕ, στο πλαίσιο των οποίων, οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της Ανδρικής Εθνικής μας ομάδας, τελείωσαν πρόωρα, λόγω της μη διεξαγωγής του μικρού τελικού, απέναντι στο (διαμαρτυρόμενο για τη διαιτησία του ημιτελικού αγώνα με τη Μάλτα) Μαυροβούνιο και το ανέβασμα στο βάθρο, να συνέβη με… «δικαστικές διαδικασίες», ωστόσο το πρόσημο που έχει φέρει μαζί του (εκτός από το μετάλλιο) το Αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα από τη Μάλτα, είναι θετικό.
Θα μπορούσε βέβαια να είναι και καλύτερο, όχι βέβαια το ότι ο «βαθμός αξιολόγησης», θα άλλαζε κατά πολύ, αν γινόταν ο μικρός τελικός με το Μαυροβούνιο, αλλά το ότι η ομάδα μας θα μπορούσε να τα πήγαινε καλύτερα, αν είχε στην αποστολή της και τους Χριστοδούλου, Βάρσο, Γιανναρά (τραυματίες), αλλά και τον Ουίλλις (που πήρε μεν το διαβατήριο και είναι ερώτημα, το πότε θα τον δούμε και αγωνιζόμενο με τη φανέλα του Εθνόσημου).
Εννοείται όμως ότι αν αυτοί οι τέσσερεις, έμπαιναν στο αεροπλάνο για τη Μάλτα, ισάριθμοι από τους επιβαίνοντες, θα έμεναν πίσω…
Επομένως, μιλώντας για τα δεδομένα (δηλαδή την αποστολή που πήγε στη Μάλτα) και όχι με τις υποθέσεις και με βάση την ανοδική πορεία που διανύει το Αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, από τότε που ο Λειβαδιώτης ανέλαβε το Εθνικό πηδάλιο, οι 19οι ΑΜΚΕ, σίγουρα δεν αποτελούν το απόλυτο βαρόμετρο κρίσης, αλλά πάντα με γνώμονα τα δεδομένα, από αυτήν την Εθνική, οι απαιτήσεις για κάτι καλύτερο, έχουν πια υπόβαθρο (βάση του τι είδαμε και στη Μάλτα)!
