Ανάγνωση: Περίπου 50“
Πρόκειται για μιαν ακόμη Παγκόσμια μέρα, που δεν μας κάνει να νιώθουμε και τόσο βολικά…
Διότι, τον εγκαταλειμμένο παππού και την επίσης εγκαταλειμμένη γιαγιά, τους βάλαμε σε μια γωνιά, όταν ετοιμάζαμε το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ή τους «κρύβαμε» από τους εκλεκτούς μας καλεσμένους…
Είναι ένα είδος ψυχολογικής κακομεταχείρισης, είναι το… ευχαριστώ μας, όταν μας έλεγαν παραμύθια για να κοιμηθούμε και μας έκαναν όλα τα χατίρια, προσφέροντας μας, ότι θέλαμε, έχοντας ή μη έχοντας για να δώσουν…
Η κακομεταχείριση, έχει εκατομμύρια μορφών…
Η αγάπη μόνο μια…
Οι ηλικιωμένοι, είναι η ιστορία μας, είναι ο λόγος της ύπαρξης μας, είναι το ίδιο μας το είναι!
Τίποτα λιγότερο (αλλά πολλά, παραπάνω)…
Κάπου εδώ, εισέρχεται στην «εξίσωση» η Κυπριακή καλαθόσφαιρα…
Αυτό το άθλημα υπάρχει, γιατί κάποιοι που τώρα είναι ηλικιωμένοι, μας το δίδαξαν, μας το κληροδότησαν με όλη τους την αγάπη, που σε εκείνη την εποχή, ήταν αγνή, αυθεντική, αληθινή…
Το «BS», από την πρώτη μέρα που εμφανίστηκε στις οθόνες σας, τόνισε ότι η ιστορία του αθλήματος, είναι ο βασικότερος του πυλώνας…
Για έναν απλό λόγο, που είναι και ο κάθε λόγος που αυτή η ιστοσελίδα, ειδικά σήμερα τιμάει αυτήν την τόσο σημαντική μέρα…
Η ιστορία, είναι ο απόλυτος πυλώνας αυτού που σήμερα λέμε Κυπριακή καλαθόσφαιρα!
Έτσι με απλά λόγια… νέτα σκέτα!
