📖 Περίπου 40“
➡Καταρχήν, την Ασπασία Καλαμπάκου, δεν έτυχε να την γνωρίσω προσωπικά, αλλά έτυχε να γνωρίσω τον πατέρα της, Νίκο Καλαμπάκο, όταν είχε έλθει στην Κύπρο για να αναλάβει τον Κεραυνό.
Ωστόσο, λίγο καιρό πριν να συνέβαινε αυτό, η Ασπασία, είχε αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό, πλην όμως με έναν τρόπο που ούτε σε εμένα άρεσε, αλλά ούτε και στο φίλαθλο κοινό…
Όχι εκ μέρους της ίδιας, αλλά εκ μέρους της διοίκησης…
Η Ασπασία Καλαμπάκου, δεν είχε κρύψει ποτέ την ψυχική της σύνδεση με τον Παναθηναϊκό, στον οποίο κάποτε είχε επιστρέψει για να τον βοηθήσει να βγει από το ιστορικό του τέλμα (μέχρι και υποβιβασμό υπέστη) και τον είχε βοηθήσει να ανέβει ως το βάθρο του Πρωταθλητή, μετά την επάνοδο του στην ανώτατη κατηγορία…
Δεν θα εισέλθω σε επιπλέον λεπτομέρειες του τι είχε συμβεί τότε (και) για δεοντολογικό λόγο…
Όμως η ίδια, ακόμα και μετά την αποχώρηση της, έδειξε την προσήλωση της στην ομάδα της, με έναν τρόπο που… συνέτριψε όλα τα πρέπει του επαγγελματισμού!
Σαν ένας εκ των Μοϊκανών στρατιώτης εξ’ αυτών που απέμειναν!
*Επειδή επί προσωπικού, είμαι Ολυμπιακός, κάτι που γνωρίζουν… περισσότεροι από όσους γνωρίζουν το ονοματεπώνυμο μου, μπορώ να αντιληφθώ το κοινό συναίσθημα, το οποίο στην προκειμένη είναι το ένα και το αυτό, ανεξάρτητα από την… αιώνια αντιπαλότητα των δυο στρατοπέδων!
