Ανάγνωση: Περίπου 2 λεπτά
Επί προσωπικού, είχα ζήσει από κοντά τη νίκη που είχε σημειώσει η Γυναικεία Εθνική μας ομάδα, στο Νταρουβάρ της Κροατίας, στις 17/05/2001, όταν είχε κερδίσει την Εθνική Ελβετίας (75-62), στο πρώτο της παιχνίδι για τον τότε προκριματικό όμιλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Με αφορμή λοιπόν, την πρόσφατη νίκη της Εθνικής Μαυροβουνίου, επί της Εθνικής Ελλάδας, στο πρώτο παιχνίδι για την τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, δικαιολογημένα… ανεβαίνουν οι πιθανότητες για το ποια είναι η πιο μεγάλη επιτυχία για την Εθνική μας ομάδα, μιας και μόλις λίγες μέρες πριν, είχε κερδίσει το Μαυροβούνιο, κατά τους πρόσφατους αγώνες της Μάλτας (ΑΜΚΕ).
Βέβαια στο παιχνίδι εκείνο, το Μαυροβούνιο (μετέπειτα νικήτρια ομάδα στη διοργάνωση της Μάλτας), είχε μιαν κάπως διαφορετική σύνθεση, αλλά δεν είναι αυτό το πλέον ουσιαστικό…
Ήταν η καθαυτό σημασία του αγώνα, που σε εκείνη τη συγκεκριμένη αγωνιστική συγκυρία, το Μαυροβούνιο, είχε ήδη εξασφαλίσει την πρώτη θέση, ενώ η δική μας ομάδα, δεν μπορούσε να ανέβει ψηλότερα από την 4η…
Άλλωστε, την επόμενη κιόλας ημέρα, δηλαδή στο παιχνίδι που είχε σημασία (όντας ημιτελικός), το Μαυροβούνιο μας κέρδισε με σχετική ευκολία, τη στιγμή που την Ελληνική ομάδα την κέρδισε σε αγώνα τελικής φάσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος…
Από εκεί και πέρα, άλλο πράγμα οι ΑΜΚΕ της Μάλτας (σε ένα παιχνίδι άνευ βαθμολογικής σημασίας) και άλλο, ο προκριματικός όμιλος ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, που αφορούσε την Εθνική μας του 2001.
Ωστόσο, επειδή υπάρχουν και άλλες συγκρίσεις, αυτές πρέπει να επισημανθούν…
Αν και η καλαθοσφαιρική ύπαρξη της ιστορίας του Μαυροβουνίου, είναι (πολύ) μικρότερη, σε σχέση με την Ελβετική, εν τούτοις, είναι αντίστροφα μεγάλη η διαφορά δυναμικότητας (επιτυχιών), υπέρ των πρώην υπηκόων Σερβίας…
Πέραν όμως τούτου, υπάρχει και ένα άλλο δεδομένο.
*Το κείμενο συνεχίζεται κάτω από την ακόλουθη φωτογραφία…
Το 2001, δηλαδή τότε που η Εθνική μας είχε κερδίσει την Ελβετία, η αντίπαλος μας, όχι μόνο δεν είχε σημειώσει καμιά νίκη στον όμιλο (μένοντας τελευταία, μιας και είχε χάσει από Κροατία, Σλοβενία, Ισραήλ), αλλά είχε ταξιδέψει στο Νταρουβάρ της Κροατίας (όπου είχαν γίνει τα παιχνίδια του ομίλου), με μια αρκετά νεανική ομάδα και μάλιστα, κάποιες παίκτριες, βρίσκονταν σε ηλικίες κάτω των 18.
Εδώ σημειώνεται ότι στην τότε Εθνική και στο συγκεκριμένο παιχνίδι, είχαν αγωνισθεί τα δυο από τα τρία «ιερά τέρατα» της Γυναικείας καλαθόσφαιρας, οι Αντωνία Μακρή και Κάλια Παπαδοπούλου (ενώ η Σύλβια Χαραλάμπους, δεν ήταν στην αποστολή για την Κροατία).
Επομένως, στην τελική πρέπει να μπουν όλα τα δεδομένα στη «ζυγαριά», για να βγει το όσο το δυνατόν ασφαλέστερο συμπέρασμα, σχετικά με το ποια από τις δυο αυτές νίκες, αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία της Εθνικής Γυναικών.
Όπως εύκολα θα μπορεί να διαπιστώσει ο αναγνώστης, η… ετυμηγορία δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση και με μιαν συνοπτική ματιά όλων των δεδομένων, η ζυγαριά (πολύ ελαφρώς) βαραίνει προς την πρόσφατη νίκη επί του Μαυροβουνίου, μόνο και μόνο επειδή, σαν όνομα (και όχι βάση του κινήτρου που είχε στο νικηφόρο για τις κοπέλες μας παιχνίδι), είναι πιο βαρύ σε σχέση με αυτό της Ελβετίας…
Περί δεσμεύσεως: Κλείνοντας και με βάση την ετυμηγορία, είναι και αυτός ένας λόγος που δικαιώνει την πρόσφατη τοποθέτηση της ιστοσελίδας ότι πρέπει να εξετασθεί πιο σοβαρά το ενδεχόμενο… εισόδου των διεθνών μας παικτριών στα Ευρωπαϊκά… παράθυρα!
