📖 Περίπου 1`10“
➡Μαζί με τον Ανδρέα Κοζάκη, έγραψαν μιαν ξεχωριστή ιστορία που αφορά τον Κυπριακό αθλητισμό στην ολότητα του!
Όντας… ταυτόχρονοι αρχηγοί στον Ολυμπιακό του Πειραιά, στα δυο δημοφιλέστερα αθλήματα, το ποδόσφαιρο και την καλαθόσφαιρα!
Μια κατάκτηση της Ευρωπαϊκής κορυφής, ήταν ένα όνειρο όλων των Ερυθρόλευκων γενεών, στην οποία έχει ανέβει τρεις φορές ο καλαθοσφαιρικός Ολυμπιακός, αλλά ο μεγάλος καημός, ήταν η κατάκτηση μιας ποδοσφαιρικής Ευρωπαϊκής κορυφής και από ψες, αυτό το όνειρο αντάμωσε την πραγματικότητα…
Ο Σταύρος Παπαδόπουλος, αρχηγός στον Ολυμπιακό, από τη δεύτερη κιόλας χρονιά που είχε μεταγραφεί σε αυτόν, προερχόμενος από τον Εθνικό (ξεκινώντας από τον Πεζοπορικό), είχε κάθε λόγο ψες να χαρεί με τη ψυχή του!
🎙Το «BS» λοιπόν, επικοινώνησε με τον θρυλικό «γκιαούρ», για να περιγράψει πως ένοιωσε ψες…
«Περιγράφεται;
Αυτό είναι που διερωτώμουν και εγώ και ακόμα δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω αυτό που έχει συμβεί…
Ήταν ένα όνειρο που το φανταζόμουν συνέχεια σαν ποδοσφαιριστής στον Ολυμπιακό πολύ περισσότερο σαν αρχηγός και μετά το τέλος της καριέρας μου, σαν οπαδός…
Βλέποντας λοιπόν ψες, αυτό το όνειρο να πραγματοποιείται, μου είναι απίστευτα δύσκολο να περιγράψω αυτό το συναίσθημα!
Θα πρέπει να περάσει λίγος καιρός, μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι είναι πλέον αλήθεια»…
🎙«Αφιερωμένο στους 21»!
Τη στιγμή που η χθεσινή μέρα, έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ένδοξη Ερυθρόλευκη ιστορία, η 8η Φεβρουαρίου του 1981, ήταν η πιο μαύρη…
Ήταν η μέρα των 21 της Θύρας 7, που έχασαν τη ζωή τους σε εκείνη την ασύλληπτη τραγωδία και μετά την αναμέτρηση με την ΑΕΚ, που έληξε με 6-0 για τον Ολυμπιακό, που είχε για αρχηγό τον Σταύρο Παπαδόπουλο, που δεν μπορούσε να μην αφιερώσει στους 21 τη ψεσινή επιτυχία…
«Όπως είχα δηλώσει και παλιότερα, όλα τα Τρόπαια που κερδίζει ο Ολυμπιακός, πρέπει να είναι αφιερωμένα, σε εκείνα τα παιδιά…
Ειδικά όμως το ψεσινό!
Γιατί το χάρηκαν τόσο πολύ αυτά τα παιδιά και είμαι σίγουρος ότι η αύρα τους, έσπρωξε τον αγαπημένο μας Ολυμπιακό σε αυτήν τη μεγάλη επιτυχία, στην πραγματοποίηση του δικού τους ονείρου και δικού των απανταχού Ερυθρολεύκων»!
