📖 Περίπου 45“
Φθάνοντας αισίως στην εποχή, όπου η πονηριά εκλαμβάνεται ως εξυπνάδα, αλλά και η ενοχή έχει αποκτήσει «δικαστικό έδρανο», φθάσαμε και σε αυτά Τα Χριστούγεννα…
Αλλά, τη στιγμή που αυτή η μέρα, είναι η μέρα που Ο Θεάνθρωπος ήλθε στα επίγεια δια ενσάρκωσης και γέννησης από την Παρθένο Μαρία, γιορτάζουμε το οτιδήποτε άλλο, εκτός από το γεγονός!
Το γεγονός που μέσω Του Δημιουργού, ένωσε την προ Της Θείας Έλευσης και της μετέπειτα ανθρωπότητας.
«Βουλιαγμένοι» λοιπόν στην επιφάνεια, εντυπωσιασμένοι με το κάθε τι ψεύτικο και προσωρινό, αφήσαμε μόνο του το κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα να ξεψυχήσει ξεπαγιασμένο…
Α! Ναι! Θυμηθήκαμε κάποιους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, γιατί είναι Χριστούγεννα…
Θα τους ξαναθυμηθούμε στα… επόμενα!
Αν λοιπόν όλους αυτούς, τις «εκατόμβες» αδικημένων παιδιών και συνανθρώπων μας, τους θυμόμασταν κάθε φορά, καμιά ανάγκη δεν θα είχαν, αλλά και καμιάν ανάγκη, να τους θυμόμαστε κάθε που ζυγώνουν Τα Χριστούγεννα…
Αν λέγαμε, όπως Το Πάσχα…
Χριστός Εγεννήθη και λαμβάναμε απάντηση…
Αληθώς Ο Κύριος…
Δεν θα ήταν ένα απλό βήμα για να γίνουμε καλύτεροι, θα ήταν ένα άλμα!
Χριστός Εγεννήθη λοιπόν…
Ακόμα και για αυτούς, που για να τελέσουν μιαν πράξη φιλανθρωπίας αυτές τις μέρες, χρειάζονται μια κάμερα, έναν φωτογράφο και κάποια… likes και… καρδούλες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
(Ευχή μου, να τους… σπάσει η κάμερα και να τους κοπεί η σύνδεση)!
